Breaking News
Home / ادبيات / مقاله میان افزودها، بدل یا معترضه؟ در word

مقاله میان افزودها، بدل یا معترضه؟ در word

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 مقاله میان افزودها، بدل یا معترضه؟ در word دارای 52 صفحه می باشد و دارای تنظیمات و فهرست کامل در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقاله میان افزودها، بدل یا معترضه؟ در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی آماده و تنظیم شده است

توجه : توضیحات زیر بخشی از متن اصلی می باشد که بدون قالب و فرمت بندی کپی شده است

بخشی از فهرست مطالب پروژه مقاله میان افزودها، بدل یا معترضه؟ در word

مقدمه

میان افزودها

معنا شناسی انتساب

بافت غیابی

دنیای زبانی

خلق دنیا

استمرار دنیا

تخصیص دنیای اشاره ای

تفسیر اشاره ای

شیوه های تلویحی خلق دنیای زبانی و تغییر زوایه دید

4-1 زمان گردانی

4-2 سبک گردانی

4-3 میان افزایی

4-4 آیرونی و تعامل های کاربرد شناختی

بدل یا معترضه

منابع

بخشی از منابع و مراجع پروژه مقاله میان افزودها، بدل یا معترضه؟ در word

Banfield ,A., 1982. Unspeakable sentences. Boston: Routledge & Kegan Paul

Barvise, J. & Perry ,J.,1983. Situations and attitudes . Cambridge ,MA: MIT Press

Dell, F., 1983. “We’re poor” , In J .R.Mc Kuen & A. C. Winkler ,(Eds),Readings for Writers (4th ed). New York: Harcourt Brace Jovanovich .[Originally in Floyd , D.(1339) . Homecoming . New York: Holt , Rinehart &Winston.]

Faunconnier, G., 1985 . Mental Spaces . Cambridge , MA: MIT Press

Gazdar,G., 1979. Pragmatic: Implicature, Pressupposition , and logical form. New York: Academic

Goffman ,E., 1981 “Footings”.In Forms of talk. Philadelphia: University of Pennsylvania Press

Heim. I., 1983. “File change semantics and the familiarity theory of definiteness” , In R. Bauerle, C . Schwarze & A. Von Stechow(Ed) , meaning , use, and interpretation. Berlin: Springerverlag

Kamp ,H. , 1981. “A theory of truth and semantic representation”, In J . Groenendijk, T.Janssen ,&M. Stokhof (Eds.), Formal methods in the study of language (Math-ematicl Centre Tracts).Amsterdam: Mathematisch Centrum

Katz,J,J., 1977. Propositional structure and illocutionary force. New York: Thomas Y .Crowell

Karttunnen, L., & Peters, S., 1977.”Conventional implicature” ,In C.Oh&D.A. Dinneen(Eds.), Presupposition:Vol.3.Syntax and Semantics. New York :Aca-demic

Kuno,S., 1987.”Functiohal Syntax: Anaphora, discourse, empathy” .Chicago: University of Chicago Press

Kuroda,S.Y., 1973 .”Where epistemology, style, and grammar meet:, In S. Anderson & P. Kiparsky(Eds). A Festchrif for Morris Halle . New York: Holt, Rinehart & Winston

Mc Arthur, Tom, 1992. The Oxford companion to English Language .New York: Oxford University Press

Mc Cawley, J. D. , 1981. Everything that Linguists have always wanted to know about Logic but were ashamed to ask. Chicago: university of Chicago Press

Mc Cawley, J. D., 1982.” Parentheticals and discontinuous Constituent Structure”, Linguistic Inquiry

Morgan,J.L. 1973 . Presupposition and the representation of  meaning : prolegomena. Unpublished doctoral dissertation, University of Chicago

Morgan ,J,L., 1996. On the treatment of  presupposition in transformational grammar. Palacas from the fifth regional meeting of the Chicago Linguistic Society, 167-

Palacas , Arthur L., 1993. “Attribution Semantics: Linguistic Worlds and Point of View” , in Discourse Processes. 16: 239-

Seuren,P.,1985 . Discourse Semantics . Oxford: Blackwell

Van Dijk,T.A.,1987. Text and context: Explorations in the semantics and Pragmatics of discourse. London: Longman

 احمدی گیوی ، حسن و انوری، حسن. 1374 . دستور زبان فارسی (1) .ویرایش دوم. انتشارات فاطمی

احمدی گیوی ، حسن و انوری ، حسن. 1374 . دستور زبان فارسی (2) .ویرایش دوم. انتشارات فاطمی

ارژنگ، غلام رضا ، 1374 دستور زبان فارسی ، نشر قطره

اسپیرز، ریچارد ای.، 1373 . فرهنگ اصطلاحات دستور زبان انگلیسی . ترجمه احمد صدارتی . نشر نی

باغینی پور ، مجید ،1376. مختصری پیرامون بدل و انوع آن در فارسی  ، مجله زبان شناسی ، پیاپی 22

صادقی ، علی اشرف ، 1357 دستور سال چهارم فرهنگ و ادب . سازمان کتابهای درسی وزارت آموزش و پرورش

فرشیدورد ، خسرو، 1375 گفتارهایی درباره دستور زبان فارسی . انتشارات امیر کبیر

 مقدمه

این مقاله از پنج بخش تشکیل شده است . پس از مقدمه ، در بخش دوم ، دو اصطلاح میان افزایی و میان افزود معرفی می شوند ؛ میان افزایی پدیده ای است که در آن میان افزود ها (بدلها و معترضه ها ) با ایجاد وقفه ای کوتاه ، در جمله جا خوش کرده و سخنگو برای لحظه ای در دنیای دیگر سیر می کند . در این بخش ، این سؤال مطرح می شود که آیا به گفته برخی دستور نویسان صفت می تواند بدل باشد یا خیر . در بخش سوم ، معناشناسی انتساب و شالوده های آن معرفی خواهند شد یعنی : قاعده خلق دنیا ، قائده استمرار دنیا ، قائده تخصیص دنیای اشاره ای و قائده تفسیر اشاره ای . در بخش چهارم ، شیوه های تلویجی خلق دنیای زبانی و تغیر زاویه دید معرفی می شوند ، یعنی ، زمان گردانی ، سبک گردانی ، میان افزایی ، آیرونی و تعامل های کاربرد شناختی . در بخش پنجم ، خواهیم دید می توان معیاری از درون مباحث مربوط به معنا شناسی انتساب به دست آورد تا بر اساس آن بتوان دو نوع ساخت میان افزایی ، یعنی بدل و معترضه ، را از هم تمیز داد ؛ اعمال این معیار مارا سرانجام به این نتیجه خواهند رساند که صفتی که برخی دستور نویسان نام بدل بر آن می نهند ، در واقع لفظی است معترضه

 میان افزودها

میان افزودها نامی است که ما به مجموعه ساخت های بدلی و ممعترضه داده ایم . به نظر می رسد در تعاریفی که دستور نویسان از این دو گروه ساخت دستوری ارائه می کنند ، نیز نوعی اشتراک به چشم می خورد و آن مفهوم وقفه ای است که در طرح جمله اصلی پیش می آید . فرشید ورد (1375: 229) عبارت درنگی خاصی را به کار می برد . در هنگام کاربرد ساخت های بدلی ، به این دلیل وقفه پیش می آید تا توضیحات بیشتری در باره هسته ارائه شود ، هر چند برخی دستور نویسان از عبارت دیگری همچون توصیف اسم دیگری ، نام دیگر شخص ، شغل یا موقعیت اجتماعی وی بهره گرفته اند (باغینی پور 1376: 17) . اما جمله معترضه ، جمله ای است که در ضمن جمله اصلی می آید و مفهومی چون دعا و نفرین و تذکر و توضیح و جز آنها را می رساند ، اما در مفهوم جمله اصلی نقش ندارد ؛ از این رو حذف آن ، خللی در معنی و پیام جمله اصلی پدید نمی آورد ، مانند دو جمله روانش شاد باد  و بر خلاف آن چه معروف شده  در دو مثال زیر

استادم ، روانش شاد باد ، در فلسفه و عرفان کم نظیر بود

مزد کیان ، بر خلاف آنچه معروف شده ، زندگی زاهدانه ای داشتند . (احمدی گیوی و انوری 1374: 206)

اما احمد گیوی و انوری در دستور زبان فارسی (2) خود دو مثال دیگر هم آورده اند

بابک ، خدا حفظش کند ، بچه مؤدبی است

مطابق روایت مسیحیان — و این روایت با قرآن کریم تطبیق نمی کند — عیسی (ع) به دست مخالفان کشته شد

ریچارد ای اسپیرز(1373: 56- 155) بین لفظ معترضه و بند معترضه فرق می گذارد و بند معترضه را نوعی مشخص از لفظ معترضه به شمار می آورد . از نظروی  لفظ معترضه ساختاری است که اطلاعات اضافی یا تکمیلی ارائه می کند و این نوع لفظ را می توان بدون لطمه خوردن به دستوری بودن یا معنای بنیادی سایربخشهای جمله حذف کرد

Granted, I was late

I hope to be early- very early – next time

Keeping track of our investment, as we must do from time to time, is much easier with a computer

We all arrived on time, of course

 و بند معترضه بندی غیر اساسی است که اطلاعات اضافی یا تکمیلی ارائه می دهد

Jim , the man you just met, is my brother

Our cat, the one we just bought, is getting to be annoying

My Uncle George ,who became a farmer ,just adores our cat

We gave another one to Mellissa, the one who had the curly hair, because she looked so much like Shirley Temple

 مک آرتور(1992) نیز در  توضیح parenthesis  در فرهنگ زبان انگلیسی خود آورده است :کلمه، عبارت ، بند یا جمله ای توصیفی ،توضیحی یا بدلی که ساختار را به گونه ای با وقفه مواجه می سازد که برآن تأثیری ندارد . در مورد این که آیا صفت می تواند در نقش بدل ظاهر شود یا خیر نیز توافق چندانی بین دستور نویسان دیده نمی شود. تنها صادقی (1357) ، مشکوه الدینی (1373) و ارژنگ(1374) بر این باورند که صفت را می توان در نقش بدلی به کار برد . انوری و احمدی گیوی (1374: 128) در توضیح نقش بدلی ، تبصره ای آورده اند بدین شرح که صفت نیز می تواند نقش بدلی داشته باشد ، همان گونه که در مثال های بالا برخی از بدلها در اصل ، صفت بوده اند  . از آنجا که ایشان نقش بدلی را در بخش اسم آورده اند می توان به این نتیجه رسید که این کلمات که در اصل صفت بوده اند ، اکنون اسم اند و بدل . مثالهای ایشان عبارتند از

گاندی ، منجی و پیشوای محبوب هند ، از چهره های درخشان قرن بیستم است

از شیراز ، شهر ادب پرور فارس ، مردان نامدار و بزرگی برخاسته اند

دهخدا، علامه و محقق نامی ، به زبان و ادب فارسی خدمتی بزرگ کرده است

به نظر می رسد توضیح ایشان گرهی از کار فروبسته این سؤال نمی گشاید که آیا صفت در نقش بدل بکار می رود یا خیر . کافی است مثال های ایشان را با مثال های صادقی (1375)، مشکوه الدینی (1373) و ارژنگ(1374) مقایسه کنیم ؛ ما در این جا تنها مثال ارژنگ (ص 81) را می آوریم

 دختر کوچکم بیچاره امروز بیمار شد

نگارنده بر این باور است که مباحث مطرح شده در این مقاله می تواند گره از کار بدل واقع شدن یا بدل واقع نشدن صفت بگشاید . در واقع شاید بتوان گفت که این مقاله بر آن است که دلیل استفاده از میان افزودها (بدلها و معترضه ها ) را در زبان های بشری توضیح دهد و این خود نتایج مثبت دیگری نیز به بار خواهد آورد

 معنا شناسی انتساب

پالاکاز (1993: 77 – 239) در مقاله ای تحت عنوان معنا شناسی انتساب :دنیاهای زبانی و زاویه دید  به طرح مسائلی پرداخته است که بررسی آنها می تواند دلیل استفاده از ساخت های بدلی و معترضه را در زبان های بشری شرح دهد . بخش سوم مقاله حاضر عمدتا بر اساس مقاله پالاکاز است . وی در چکیده ای که قبل از مقالهخود ارائه کرده است ضرورت پرداختن به این مسئله را شرح داده است ؛ وی بر این باور است که آن تئوری معنایی ای موفق است که در آن زاویه دید شناختی شرح داده شده باشد . در این شرح ، تمام معانی بیان شده در متن را باید به منابع شخصی یا منابع شخصی ادعایی منسوب کرد . این بدان معنی است که تئوری معنی شناسی باید کل متن را به دنیای زبانی اختصاص دهد;. با چنین دنیای زبانی این امکان فراهم می آید تا به توصیف تغییراتی در زاویه دید بپردازیم که با نقل قول غیر مستقیم اول شخص در زبان بیانی همراه اند ؛ زمان گردانی و سبک گردانی را نیز را می توان با توصیف تغییرات در زاویه دید و دنیای زبانی توصیف کرد

می دانیم که زبان ابعاد گوناگونی دارد ، اما وجود دو بعد در آن غیر قابل انکار است : اول جنبه اطلاعاتی زبان و دوم بعد بیانی ؛ بیان حالات درونی و به ویژه بیان زاویه دید شناختی (در تمایز با زاویه دید فضایی یا بصری ) را شامل می شود .از تحقیقاتی که به بررسی قاعده مندیهایی می پردازند که شالوده استفاده از زبان بیانی و بیان زاویه دید می باشند ، کار اثرگذار کورودا (1973)در باب
زاویه دید ، شرح بنفیلد برکورودا (1982) ،کونو (1987) درباب سخن مستقیم و ابعاد مربوط به احساس همدلی و درون حسی و همچنین گافمن (1981) در باب مشاهدات اجتماعی – بلاغی را می توان نام برد

در نگاه نخست ، زاویه دید ظاهراًهیچ ارتباطی با معنا ندارد . گافمن (1981: 128) به مواضع (سخنی که ترتیب ، وضع یا موضع، یا نگارش ، یا خود معرفی شده شرکت کننده است ) و کونو (1972) به پایگاه سخنگو  اشاره داشته اند ؛ بنفیلد (1982) که به زاویه دید در ادبیات می پردازد، مطلبی پیرامون سبک گفتار و تفکر ارائه شده  و کورودا (1973) مطالبی پیرامون سبک های گزارشی و غیر گزارشی نوشته اند . این سبک ها و پایگاها چه ربطی به معنی دارد ؟ در این مقاله ، ثابت خواهیم کرد که توجه به زاویه دید در سخن در واقع برای تحلیل معنایی بسیار مهم است . همان گونه که ون دایک (1977: 49-47) خاطر نشان می سازد قضایا بر واقعیات دلالت دارند ؛ قضایا وقتی به هم مربوط اند که واقعیات به هم مربوط باشند . این به نوبه خود بستگی به یکسانی زاویه دید دارد که از آن زاویه دید این واقعیات بیان شده اند

رفتار بی ثبات پیش فرضها دلیلی دیگر بر وابستگی به زاویه دید است . گزدار (1979: 119) مدعی است که صدق جمله (1) مستلزم صدق جمله (2) است

(1) John regrets having killed his father

(2) John killed his father

و کارتانن و پیترز (1979) مدعی اند که صدق جمله (3) پای جمله(4) را به میان می کشد. و این به نوبه خود پای جمله (5) را به میان می کشد

(3) John forgot that it wasn’t Bill who tapped Mary’s phone

(4) It wasn’t Bill who tapped Mary’s phone

(5) Someone tapped Mary’s phone

اما نادرستی این ادعاها را آمیزه بافتی مناسبی به راحتی ثابت می کند ; بنابراین ، در مثال 6 هر چند محتوی بیان شده در بخش با حروف ایتالیک چاپ شده (که هم تراز با جمله یک است ) ممکن است صحت داشته باشد ، اما محتوی بخش هم تراز با جمله 2 ، حداقل از زاویه دید سخنگو نمی تواند صحت داشته باشد

(6) In his disturbed condition, John wallows in guilt, real and imagined. For example, John regrets having killed his father, but his father isn’t dead, I just had lunch with him

 در اینجا;  سخنگو با موقتاً از زاویه دید شبیه سازی شده جان سخن گفتن ، محتوی بند متممی مربوط را به جان نسبت می دهد . به همین ترتیب ، در مثال (7) در حالی که محتوی بخش با حروف ایتالیک چاپ شده هم تراز با جمله (3) ممکن است از زاویه دید سخنگو صحت داشته باشد ، اما محتوی بخش هم تراز با جمله (5) صحت ندارد

(7) John mistakenly believed that someone had Mary’s phone, a proposition to which he became irrevocably committed. And upon personally investigating the matter, he came to the conclusion that it couldn’t have been Bill. But sometime later, John forgot that it wasn’t Bill who tapped Mary’s phone and accused him of it to his face

در این جا ، نیز متن این موضوع را روشن می سازد که سخنگو محتوی متمم مربوطه را به جان نسبت می دهد .در واقع ، محتوی متممهای در برگیرنده واقعیت در مثال (1) و (3) از نظر انتساب مبهم اند ، و بنابراین، این جمله اگر جزئی از یک متن نباشد ، معلوم نمی شود که قرار است از زاویه دید چه کسی محتوایش درک شود . هر چند ابعاد در بر گیرنده واقعیت مثالهای (1) و (3) براین نکته به راستی دلالت دارند که متمم هایشان را باید از نظر واقعیات به حساب آورد ، اما این نکته را روشن نمی کنند که توسط چه کسی (آیا سخن گو یا طرف دیگری ، همچون 6و 7 ) و به کدام مفهوم نگرشی (مثلاً واقعیاتی در ارتباط با باور ، واقعیاتی فرضی یا واقعیاتی تخیلی )؛.. بافت زبانی نقشی بس حیاتی در تعیین زاویه دید و روابط معنایی مربوطی دارد که ارزش گذاری صدقی بدان ها وابسته است

 عدم قطعیت متممهای در برگیرنده واقعیت در باب انتساب ، آن گاه که در جملات منفرد قرار گیرند ، معمولاً با ظرافت تمام از دام مشاهدات تیز بینانه گریخته اند و انتساب این متممها به سخنگو بدیهی فرض شده است : شاید به این دلیل که هیچ ساختار زبانی سنتی مشخصی در ورای جمله وجود ندارد تا توجه خود را به این واقعیات معطوف کند . کانون توجه تنگ نظرانه حاصل در باب جمله طبیعتاً به این نظر منتهی شده است که اولاً معنا «اطلاعاتی [در یک جمله ] است که استفاده در بافت تهی را تعیین کند » (کتز 1977: 21 ) ، ثانیاً جملات اخباری ساده همچون «برف سفید است » (همان :3) با ادعا به اشتباه برابر دانسته شده است ، گویی که ادعاها می توانند در بافت تهی واقع شوند . حال می توان این سؤال را مطرح کرد که جمله چه وقت می تواند یک ادعا باشد ؟ جمله تنها با عمل سخنگو / شنونده است که یک ادعا می شود ؛ سخنگو به طرح پرسش هایی پیرامون مناسبت صدقی به جمله معنای ارتباطی می بخشد و خود آن بافت بی نشان را در دسترس قرار می دهد که عدم قطعیت های  موجود در جمله را رفع می کند ؛ این بافت ، بافت غیابی است . شنونده به گونه ای غیر ارادی فرضیاتی غیابی را درباره منظور پاره گفتار (فرضیاتی همچون حقیقت را گفتن ) ، درباره طرفی که پاسخگوی معانی ابراز شده است و زمان ارجاعی برای معانی ابراز شده مطرح می کند . پس بافت غیابی را می توان چنین معنی کرد

بافت غیابی :

الف ) پاره گفتار بازنمودی از حقایق (جهان وافعی ) است ، یا در ارتباط با جهان
واقعی است ؛

ب)سخن گو منبع تمامی معانی ابراز شده است ؛

پ) زمان ارجاعی ، زمان سخن گفتن است ، یعنی حال

بافت غیابی برابر است با تخصیص دادن جملات مجزا (و بنابراین محتوی این جملات ) به یک دنیای زبانی خاص که زاویه دید سخنگو را جلب می کند . به طور کلی ، دنیای زبانی ساختاری است که زاویه دیدی شناختی را جلب می کند و چنین تعریف می شود

دنیای زبانی :

گسترده ای از متن که در ارتباط است با

الف) ذهنیتی منحصر به فرد

ب) منبعی ذی شعور و منحصر به فرد

پ) زمان ارجاعی منحصر به فرد

جمله بدون اختصاص یافتن به دنیای زبانی ، مجموعه ای پیش ارتباطی باقی می ماند که دارای روابط معنایی است که حداقل تا حدی تعیین نشده اند . پس با دو مشکل دست به گریبانیم : 1) مشکل روابط معنایی در جملات منفرد ،2) مشکل تأثیر بافت زبانی بر انتساب . در واقع معنا شناسی انتساب بر آن است تا ادراکاتی از این قبیل را شرح دهد که چه کسی پاسخگوی کدام معانی ابراز شده در یک متن است . معانی را باید به منابعشان منتسب کرد : نقل قول مستقیم را به طرفی که از وی نقل شده است ، نقل قول غیر مستقیم را به طرفی که از وی نقل قولی غیر مستقیم صورت گرفته است ، محتوی رؤیای گزارش شده یک نفر ، گفتاری طعنه آ‎میز را به شخصیت پنهانی طعنه زن ، .. ..البته انتساب سخنگو در مقام سخنگو مورد بی نشان است . سخن ، حتی گونه تک گویی آن ; ترکیبی از معانی ابراز شده از زوایای دید گوناگون تلقی می گردد

 برای رد یابی مفهوم دنیاهای زبانی می توان مستقیماً سراغ مورگان (1996، 1973) رفت ؛ در این دو اثر مفاهیم دنیاها و محمولهای خالق دنیا ، به عالم زبان شناسی عرضه شده اند . دنیاهای زبانی همچنین مفاهیم جدید تر و متفاوتی را نیز به خاطر می آورند ، مفاهیمی همچون بازنمودهای سخن  درکمپ (1981) ، فایلهای مرتبط  در هیم (1983) ،موقعیت ها  در باروایز و پری (1983) ، فضاهای ذهنی  در فوکونی یر (1985) ، قلمروهای سخن در سورن (1985) و زمینه مشترک در کارتانن و پیترز (1979) . دنیاهای زبانی همچنین در ارتباط با بافت ها و حوزه های بافتی  در مک کالی (1981، 1982) می باشند

 تحلیل مبتنی بر دنیای زبانی اساساً فرضیه ای پیرامون ساختار متن ، گونه های گفتار و سبک است . دنیاهای زبانی از آن جهت از ساختارهای معنایی مبتنی بر شرط صدق متمایزند که محتوایشان بافتی است و نه صرفاً معنایی ; منظور از ساختارهای دنیای زبانی ، دستیابی به ادراکاتی از انتساب و شیوه انتساب است ، حال چه از طریق گفتاری مستقیم باشد یا غیر مستقیم یا شبه مستقیم  (کونو 1987: 18-1117)

در رویکرد مبتنی بر دنیاهای زبانی ، به متن به چشم ساختاری ایده آل می نگرد که دارای دنیاهای زبانی است و نه دارای جملاتی در مقام واحدهای زبانی نهایی ؛ متن همچنین دارای بازنمودهایی از نوع دنیای زبانی است که سطح سخن ساختار زبانی را تشکیل می دهند . در این
رویکرد ، سخن خود واقعیتی ذهنی است . ساختار سخن دنیای زبانی صرفاً تأثیر کاربرد شناختی پردازش جمله ها نیست ، بلکه در مقام جزء متمایز قوهنطق است; این رویکرد ذهن گرایانه به سخن این امکان را فراهم می سازد تا پدیده های زبانی به وجود آیند ؛ این پدیده ها زبان شناختی نمی شوند مگر این که به ادراکات خاص استفاده کنندگان در زبان در باب متن; توجه شود ;. هدف بررسی جوهر شناختی یا معنایی ، آن بعد غیر اطلاعاتی و بیانی زبان است. این جوهر شناختی در دنیای زبانی تجسم یافته است

خلق دنیا

 

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

About admin

Check Also

مقاله نگاهی به شروح کهن مثنوی و معنوی در word

 مقاله نگاهی به شروح کهن مثنوی و معنوی در word دارای 56 صفحه می باشد …